Teatr Martwej Wyobraźni - "Cistus"

Cistus to próba dialogu z tekstem A. Strindberga „Do Damaszku”. Naczelnym punktem

rozważań wobec dramatu stała się teoria panoptikonu Michel’a Foucault’a. Lustrzane

więzienie przeszywa nie tylko bohaterów dramatu, ale i aktorów, tworzy świat nierealny i

groteskowy. Nagromadzenie i chaos myśli tworzy wewnętrzną ideę labiryntu, z którego nie

ma ucieczki. Więcej. Z Którego nikt nie ma zamiaru uciekać.