BRAMAT

Bramat nie ulega modom. Bramat chce bronić wartości, które szukają podstaw w jakości odrzucając ilość. Bramat nie ma racji, bo nie jest większością. Bramat nie jest spektakularny. Bramat nie jest festynem ku uciesze gawiedzi. Bramat jest dla każdego, kto szuka dialogu. Bramat nie wyciąga wniosków. Bramat nie jest komercyjny. Bramat nie jest ciekawy sam w sobie, jest ciekawym wyzwaniem. Bramat poszukuje wspólnoty. Widz Bramatu spogląda na rzekę. Bramat akceptuje pomyłkę i błądzenie. Bramat nie chce być konkurencją. Bramat ma 14 lat. Bramat stwarza momenty dla każdego otwartego człowieka. Bramat nie ma swojego języka. Bramat lubi zwierzęta. Bramat nie kosztuje. Bramat przyciąga ludzi. Bramat jest uznany. Bramatu nie może zrobić każdy.  Bramat nie jest studnią życzeń. Bramat robi swoje. Bramat kaine Grenzen. Bramat jest na stronie internetowej, choć nie chce na niej być. Bramat odrzuca poklask. Bramat nie zwraca uwagi na wiek. Bramat wierzy, że ludzie się oczyszczą. Bramat kocha teatr. Bramat mówi nie dla malkontentów i świrów którzy nic robią prócz pieprzenia głupot. Bramat chce spotykać ludzi, którzy widzą szerzej. Bramat nie chce zgorzkniałych widzów z czarną energią. Bramat chce zmian. Bramat nie jest idealny. Bramat dąży. Bramat nie musi się na wszystkim znać. Bramat uczy odczuwać. Bramat powstał z potrzeby spotykania. Bramat nie jest anonimowy, stoją za nim konkretne osoby z imienia i nazwiska. Bramat nie szuka sensacji. Bramat nie wstydzi się swojej wypowiedzi. Bramat nie jest odfajkowany. Bramat łączy ludzi. Bramat dzieli poglądy. Bramat nie jest potrzebny, Bramat jest potrzebą. 

 

Bramat zaprasza.

 

Teatr Brama


Teatr Rondo „Matka Mejra i jej dzieci“ – Słupsk

 

Ukazuje on bezgraniczną pamięć do bliskich lecz także potrzebę uwolnienia się od żałoby. Monodram jest wołaniem o sprawiedliwość wobec niewinnych i

zapomnianych. Dla nas, żyjących we wspólnej Europie jest także bolesnym przypomnieniem demonów kryjących się w historii naszego kontynentu.

W rolę Mejry Dautovic - Bośniaczki wciela się Caryl Swift, Walijka mieszkająca od dwudziestu lat w Słupsku, gdzie wykłada anglistykę na Akademii Pomorskiej oraz regularnie występuje w przedstawieniach Teatru Rondo oraz Nowego Teatru im. Witkacego.

Teatr Realistyczny „Manifest“ – Skierniewice

MY młodzi i nie starzy,
my - niewierni samym sobie,
my - niemający wspólnej sprawy,
niemający wspólnej korony,
my o wielu logikach,
my o wielu językach
i my o amerykańskich i hebrajskich imionach
możemy siebie nazywać my, bo tylko to nas łączy!
Nie ojciec, nie matka, nie Bóg Ojciec i Matka Boska - Polka,
ale my, którzy z wyboru samych siebie nazywamy nami.
My chcemy powiedzieć, że choć jesteśmy nami, to co nas łączy nazywać
będziemy różnicami.

Akurat Koncert (Stacja Muzyczna RAMPA)

Zespół Akurat powstał w Bielsku Białej w 1994 roku. Obecnie w jego skład wchodzą: Tomasz Kłaptocz (śpiew, trąbka), Piotr Wróbel i Wojciech "Yellow" Żółty (gitary), Przemysław Zwias (saksofon, flet), Ireneusz Wojnar (bas) i Kris "Flipper" Krupa (perkusja).

Kariera Akurat rozpoczęła się od występów na przeglądach piosenki, zaś później można było ich usłyszeć na Przystanku Woodstock - w 1998, 1999 i 2000 roku. Grali także na Famie, Przystanku Olecko, w

Jarocinie i na Mish & Mash Party w Czechach.

Teatr Circus Ferus „Tragedia w Lumpeksie“ – Poznań
Tragedia w lumpeksie. Czyli opowieść o przeciętnym Polaku (i Polce)

Kameralny projekt teatralny skupiający się na pojęciu statystycznego mieszkańca naszego kraju. Bogactwo materiałów źródłowych (raporty, sondaże, wyniki badań) w kontekście dynamiki przemian ostatnich lat, pozwala na zbudowanie intrygującego, nie da się ukryć, że bolesnego, choć w dużej mierze zabawnego portretu przeciętnego Polaka (i Polki). W krzywym zwierciadle prostych danych dostrzeżemy być może wiele niepokojących prawd, a może się z prawdą rozminiemy tak dalece, że trafimy na drugie dno?

Teatr Porywacze Ciał „Partytury rzeczywistości“ – Poznań

Partytura - Zapis utworu wokalnego, wokalno-instrumentalnego lub instrumentalnego, przeznaczonego dla dwóch lub więcej wykonawców, w postaci zestawienia

poszczególnych partii według określonego porządku, z

zachowaniem relacji wertykalnych.

Rzeczywistość - wszystko co istnieje obiektywnie, świat realny, byty zarówno obserwowalne jak i pojęciowe,

Partytury rzeczywistości - 24 autorski spektakl Teatru Porywacze Ciał w reżyserii i wykonaniu Katarzyny Pawłowskiej i Macieja Adamczyka

Teatr Planeta M „Tańce w Ballybeg“ - Poznań

Tańce w Ballybeg"  to opowieść pachnąca domowym ciastem, pobrzmiewająca irlandzką muzyką, a przy tym  przewrotna tak, jak tylko przewrotny potrafi być człowieczy los. Spektakl w reżyserii Magdaleny Płanety to słodko-gorzka historia pewnej irlandzkiej rodziny, w której tęsknota za miłością, wolnością i beztroską zderza się z bezlitosnym obliczem ubóstwa, lęku o jutro, poniżenia, utraty   nadziei... Czy w takim krajobrazie można tańczyć, śnić, śmiać się do łez? - zobaczcie sami.

Quartet Klezmer Trio Koncert – Kraków

Quartet Klezmer Trio, to zespół wykonujący  wokalno-instrumentalną muzykę klezmerską  inspirowaną  muzyką tradycyjną  Żydów Aszkenazyjskich .  Zespół czerpie

z  tradycyjnych melodii galicyjskiej  diaspory, łącząc je ze współczesnymi tradycjami wykonawczymi i  nowoczesnymi brzmieniami.

QKT od lat funkcjonuje na krakowskim Kazimierzu. Współpracuje z Klezmer Hojs, wydawnictwem Austeria, Leopoldem Kozłowskim, Muzeum Galicja, FKŻ.

 

Teatr Kana „Moskwa - Pietuszki“ – Szczecin

Jeden z najważniejszych spektakli wyreżyserowanych przez Zygmunta Duczyńskiego, pokazywane było w języku polskim i angielskim na najważniejszych festiwalach oraz ośrodkach sztuki w Polsce, a także w

Moskwie, Berlinie, Amsterdamie, Londynie, Edynburgu, Los Angeles, San Diego, Orange Country, San

Francisco wszędzie spotykając się ze znakomitymi

recenzjami i entuzjastycznym odbiorem.

 

 Tangente Company “TANGRAM -  a journey into visions” – Berlin

"Legenda głosi, że pewien mnich, wysłał swojego ucznia w świat, aby uchwycić istotę jego cudów i piękna, malując je na ceramicznej tabliczce. Niestety, podczas jego podróży tabliczka połamała się na siedem części. Uczeń bezskutecznie próbował złożyć w całość  potłuczoną tabliczkę, próbował wiele dni, tworząc w ten sposób nieskończone wzory i zdjęcia. "

Rusland Trio Koncert – Parchowo

Rusland Trio to trójka młodziutkich muzyków, którzy są rodzeństwem. Melchior - 16 lat, Marcelina - 11 i Staś - 9 lat.

Ich młody wiek zupełnie nie przeszkadza im w ognistych aranżacjach klasyki rocka i rockowych  interpretacjach współczesnych kompozycji. Od roku do grupy dołącza okazjonalnie słupski gitarzysta basowy Michał Sierosławski dopełniając brzmienie zespołu basowymi rejestrami dźwięku. Całość ujmuje świeżością, bezpretensjonalnością i siłą młodości wyrażanej za pomocą mocnych brzmień. A przy okazji jest to spotkanie z kawałkiem historii rocka.

 

 Antonina Krzysztoń Koncert – Warszawa

Autorka tekstów, kompozytorka, wokalistka i gitarzystka. w 1983 roku zdobyła główne nagrody na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie oraz na festiwalu FAMA. Znana ze wspaniałych interpretacji piosenek czeskiego barda Karela Kryla, a także z muzycznych opracowań wierszy Zbigniewa Herberta. W latach 80. wystepowała na imprezach opozycyjnych. Ostatnio najczęściej gra koncerty w kościołach, choć można ją także usłyszeć na większości ważnych festiwali związanych z poezją śpiewaną.

 

Marcin Zarzeczny „Zwierzenia bezrobotnego aktora“ – Warszawa

"Zwierzenia bezrobotnego aktora" to prawdziwa historia wydarzeń z życia pewnego bezrobotnego aktora. Jest to opowieść o determinacji i walce o realizację marzeń. 

O ważnych rzeczach mówi się tu w sposób lekki, bez użalania się nad losem bezrobotnego. Scenariusz opisuje doświadczenia aktora, ale nie one są najważniejsze, a sposób w jaki reaguje na nie, próbując myśleć tylko pozytywnie i patrzeć na trudne sytuacje z ogromnym  dystansem.

Teatr Planeta M „Tempus Fugit“ – Poznań

Grupa „Planeta M” to teatr powstały w roku 2007 z inicjatywy Magdaleny Płanety. Pierwotna nazwa zespołu to “Teatr Na Fundamentach”. Teatr w ciągu kilku lat swojej działalności stworzył wiele spektakli, bywał na festiwalach, a także przeszedł wiele trudnych i pięknych doświadczeń związanych z próbą stworzenia Ośrodka Teatralnego na opuszczonym dworcu kolejowym „Stacja Kórnik”. Podczas tego okresu działalności zespół tworzył nie tylko przedstawienia teatralne, ale zrealizował wiele projektów kulturalno– społecznych.